Your little Courtney

 

Courtney Prosser 

lat 18 | omega

Próbujesz sobie przypomnieć kiedy wszystko się zaczęło, a zaczęło się wcześniej niż Ci się wydaje, o wiele wcześniej. Wtedy zaczynasz rozumieć, że nic nie dzieje się dwa razy. Już nigdy nie poczujesz się tak samo, nigdy nie wzniesiesz się trzy metry nad niebo. 








Trzynastego września tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego czwartego roku w jednym z Londyńskich szpitali o godzinie trzeciej nad ranem, usłyszeć można było krzyk nowo narodzonego dziecka, jak się okazało istota ta, której nie brakowało sił w płucach, była płcią piękną, a jej zamożni rodzice, bowiem ojciec prawnik, a matka z zawodu ginekolog, postanowili nadać jej imię - Courtney i tak właśnie stała się oczkiem w głowie rodziców. Większość swojego życia spędziła w swoim rodzinnym mieście, gdzie również zaczęła edukację w jednej z najlepszych szkół. Anna i Adam pragnęli aby ich córka była najzdolniejsza ze wszystkich, dlatego od początku naciskali na jej nauką. Małej dziewczynce nie przeszkadzało to, wszakże za jej dobre stopnie była wynagradzana i to w niebanalny sposób. Dopiero po kilku latach zorientowała się co rodzice robią, jednak nie wybuchła gniewem, nie urządziła awantury. Pokochała nauką i nabywanie wiedzy stało się jej hobby. Kiedy dziewczę skończyło trzynaście lat, na świat przyszedł kolejny członek rodziny Prosser - tym razem płci przeciwnej, małego chłopca nazwali - Eliot, który okazał się kompletnym przeciwieństwem swojej starszej siostry. Małżonkowie rzadko bywali w domu, większość czasu spędzali w pracy, a ich pociechami opiekowała się gosposia Märtha z pochodzenia szwedka, która od wielu lat była zaprzyjaźniona z Prosserami. Courtney nigdy nie sprawiała problemów wychowawczych czego nie można było powiedzieć o Eliocie, już w przedszkolu zaczął wychodzić z niego mały diabełek, którego nie dało się podporządkować.

 Nikt nie ma na włas­ność wscho­du słońca, który zachwy­cił nas pew­ne­go wie­czo­ru - ciągnął. - Tak sa­mo jak nikt nie może mieć na włas­ność pochmur­nego po­połud­nia i deszczu dzwo­niące­go o szy­by ani spo­koju, ja­ki roz­tacza wokół śpiące dziec­ko, ani też ma­gicznej chwi­li, gdy fa­la mor­ska roz­bi­ja się o skały. Nikt nie może mieć na włas­ność te­go, co na Ziemi najpiękniej­sze, ale każdy może to poz­nać i po­kochać.

Myślicie, że ją znacie? Mylicie się, a to oznacza, że nie wiecie do czego panienka Prosser jest zdolna. Widzicie w niej kogoś popularnego, a zarazem wszechwiedzącego, wszakże została okrzyknięta mianem najzdolniejszej uczennicy w szkole. Jednak to nieprawda. Nie zawsze wie do czego zmierza, często się gubi i potyka się o swoje błędy co z reguły zostaje niezauważone. Widząc ją na korytarzu obładowaną tysiącami książek z biblioteki, masz już wyryty o niej obraz w głowie. Szkoda, że nie wiesz, jak bardzo się mylisz. Nie poznawszy jej, nie masz bladego pojęcia iż te dziewczę to naprawdę kruche stworzenie, które jest delikatne jest kwiatek. W głębi duszy ukrywa swoją siłę, jest twardo stąpająca po ziemi kobieta, i ta kobieta coraz częściej wychodzi na światło dzienne. Courtney to osoba, którą da się łatwo zmanipulować, przez jej dobre serce. Raczej nie jest osobą, która lubi się kłócić a jej zajęciem poza lekcyjnym jest obmyślanie, jak zniszczyć komuś życie. Dziewczyna nigdy nie odmówi swoim najbliższym przyjaciołom, i zawsze wyciągnie do Ciebie dłoń kiedy jesteś w tarapatach. Czasami sprawia wrażenie lekkoducha, dziewczyny która chodzi z głową w chmurach.

Mimo to spójrz na tą dziewczynę i zastanów się, czy jesteś gotów, by ją poznać. Przemyśl trzykrotnie, czy nie boisz się tej znajomości. Czy nie boisz się jej. Jej błękitnych oczu, delikatnych dłoni i złotych włosów. Zastanów się, czy nie obawiasz się tego, że ta drobna istotka, która z powodzeniem mogłaby grać anioła w corocznych, wielbionych przez niektórych jasełkach, rzuci na Ciebie urok? Nie boisz się, że zaczaruje Cię uśmiechem, ciepłym głosem, albo sposobem chodzenia? Nie boisz się jej gracji i pozornej niewinności? 

 

• Courtney jest miłośniczką zwierząt, toteż nic dziwnego iż posiada kotkę o imieniu Psotka, która staje się pocieszeniem w gorszę dni. Psotka towarzyszy jej już od kilku lat, mimo to nadal zachowuje się, jak małe kociątko; pełna energii i chęci do zabawy.
• Dziewczyna prowadzi pamiętnik, o którym nikt nie ma bladego pojęcia, kryję go w sekretnym dla niej miejscu, gdyby ktoś go znalazł.. O zgrozo!
• Nienawidzi siebie za to, że baraszkuję z chłopakiem swojej najlepszej przyjaciółki. Już niejednokrotnie starała się z tym skończyć, jednak za każdym razem kończyło się to niechcianym efektem.
• Jej największym marzeniem jest dostanie się na najlepszy Uniwersytet w kraju. Pragnie studiować medycynę, a w dalekiej przyszłość stać się kardiochirurgiem albo onkologiem.
• Nie pali, nie ćpa, pije okazyjnie. Nie jest imprezowiczką, właściwie omija takowe zabawy szerokim łukiem. Nie widzi w upijaniu się do nieprzytomności jakiejkolwiek frajdy. Woli pozostać w ciepłym łóżku, z kubkiem gorącej czekolady, a także ulubioną książką niżeli leżeć pijana w rowie. Pogodziła się, że ludzie postrzegają ją za sztywniaka.
• Uczęszcza do gazetki szkolnej, angażuje się w kółko czytelnicze, jeździ konno. A ostatnio swoich sił próbuję w drużynie Lacrosse.
• Zdarza się, że udziela korepetycji. 
• Courtney uwielbia zaczynać dzień od porządnej dawki kawy, a później idzie biegać do pobliskiego parku. 

• Jest stałym gościem w bibliotece szkolnej, gdzie przesiaduje mnóstwo czasu. Jednak wbrew pozorom zawsze znajdzie czas dla swoich najlepszych przyjaciółek, z którymi się nigdy nie rozłącza. A także dla..  

 

 

 

AUTORKA.  

Cześć! Karta wyszła średnio, dlatego też ulegnie ona modyfikacji.. Dobra, kogo ja będę kłamać, zapewne nie będzie chciało mi się zmieniać, chociaż może zdarzy się jakiś cud. Mam nadzieje, że nie muszę mówić iż jestem chętna na wszelkie wątki, powiązania. Z reguły stosuje zasadę Ty pomysł - ja zaczynam i na odwrót. Oczywiście mogą zdarzyć się wyjątki. No to ten.. hulaj duszo, piekła nie ma!